Ե՞րբ դիմել հոգեբանի, հոգեթերապևտի, հոգեբույժի կամ բժշկի

Հոգեթերապևտիկ գնահատումը կարող է օգտակար լինել երկարատև սթրեսի, տագնապի, խուսափման, ինքնաքննադատության, հարաբերությունների կրկնվող դժվարությունների կամ վարքային օրինաչափությունների դեպքում։

Մասնագետի ընտրության ժամանակ կարևոր է ոչ միայն կոչումը, այլ կոնկրետ կրթությունը, հոգեթերապևտիկ պատրաստվածությունը, աշխատանքի մոտեցումը և սահմանների թափանցիկությունը։ Տարբեր երկրներում և համակարգերում մասնագիտական կոչումների կարգավորումը կարող է տարբեր լինել։

Հոգեբույժը բժիշկ է, որը կարող է գնահատել հոգեկան վիճակը բժշկական տեսանկյունից և անհրաժեշտության դեպքում քննարկել դեղորայքային բուժումը։ Հոգեթերապիան և հոգեբուժական աջակցությունը հաճախ ոչ թե մրցակից, այլ լրացնող ծառայություններ են։

Հոգեբուժական գնահատումը հատկապես կարևոր է ծանր կամ արագ վատացող ախտանիշների, իրականության ընկալման էական փոփոխության, արտահայտված մանիակալ նշանների, ծանր դեպրեսիայի, ինքնավնասման կամ ինքնասպանության մտքերի դեպքում։

Սրտխփոցը, շնչառության դժվարությունը, կրծքավանդակի ցավը, ուշագնացությունը, հորմոնալ փոփոխությունները, որոշ դեղերի կողմնակի ազդեցությունները կամ նյութերի օգտագործումը կարող են նմանվել տագնապային ախտանիշների։

Եթե ախտանիշը նոր է, ուժեղ, չբացատրված կամ ուղեկցվում է այլ բժշկական նշաններով, անհրաժեշտ է բժշկական գնահատում։ Հոգեբանական աջակցությունը կարող է շարունակվել բժշկական հետազոտության հետ զուգահեռ։

Անմիջական վտանգի, ինքնասպանության ծրագրի կամ մտադրության, ուրիշին վնասելու ռիսկի, ծանր ապակողմնորոշման, գիտակցության փոփոխության կամ կյանքին սպառնացող մարմնական ախտանիշների դեպքում անհրաժեշտ է անհետաձգելի տեղական օգնություն։

Առցանց պլանային հոգեթերապիան ճգնաժամային կամ շտապ օգնության ծառայություն չէ։ Նման իրավիճակում դիմեք շտապ օգնության, մոտակա հիվանդանոցին կամ վստահելի անձի աջակցությամբ ապահով վայր տեղափոխվեք։